การเลือกตั้งประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน ไต้หวัน สมัยที่ 12 มีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม 2551 ซึ่งครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 4 ของการเลือกตั้งผู้นำไต้หวันโดยตรง หลังจากที่ไต้หวันจัดให้มีประธานาธิบดีที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในปี 1996 เป็นครั้งแรก โดยในขณะนั้น นายหลี่เติงฮุยและนายเหลียนจั้น สองผู้สมัครชิงตำแหน่งปธน.และรองปธน.จากพรรคก๊กมินตั๋ง เอาชนะคู่แข่งอีก 3 คู่ด้วยคะแนนเสียงท่วมท้น และขึ้นดำรงตำแหน่งผู้นำประเทศคนแรกที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประวัติศาสตร์สาธารณรัฐจีน

ในปี 2000 นายเฉินสุยเปี่ยนตัวแทนผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า หรือพรรคดีพีพี ซึ่งขณะนั้นอยู่ในฐานะพรรคฝ่ายค้าน ประสบความสำเร็จจากการลงสนามชิงบัลลังก์กับพรรคก๊กมินตั๋ง ทำให้พรรคดีพีพีเปลี่ยนบทบาทมาเป็นพรรครัฐบาลเป็นครั้งแรก ถือเป็นการถ่ายโอนอำนาจการปกครองโดยพรรคเดียวคือพรรคก๊กมินตั๋งที่บริหารประเทศเป็นเวลายาวนานถึงครึ่งศตวรรษ

การเลือกตั้งผู้นำไต้หวันในปีนี้ ถูกจัดขึ้นพร้อมกับการลงประชามติสองประเด็น ได้แก่ ประเด็น “ขอเข้าเป็นสมาชิกยูเอ็นในนามไต้หวัน” ของพรรคดีพีพี พรรครัฐบาล และประเด็น “ขอกลับเข้าเป็นสมาชิกยูเอ็นโดยใช้ชื่อที่เหมาะสม” ของพรรคก๊กมินตั๋ง โดยเป็นการจัดลงประชามติควบกับการเลือกตั้งระดับประเทศครั้งที่ 3 ของไต้หวันด้วย ซึ่งก่อนหน้านี้ไต้หวันได้จัดให้มีการลงประชามติครั้งแรกเมื่อปี 2004

คณะกรรมการการเลือกตั้งกลางเปิดเผยว่า การเลือกตั้งประธานาธิบดีสมัยที่ 12 นี้ ผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงทั่วประเทศเท่ากับ 17,321,622 คน ผู้มีสิทธิ์ลงประชามติเท่ากับ 17,317,738 คน สาเหตุที่จำนวนผู้มีสิทธิ์ลงเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสูงกว่าจำนวนผู้มีสิทธิ์ลงประชามติ เพราะว่ามีชาวจีนโพ้นทะเลจำนวน 7,700 คนลงทะเบียนขอกลับมาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง

สำหรับอัตราการใช้สิทธิ์เลือกตั้งประธานาธิบดีในสมัยที่ 11 เท่ากับ 80.28% สมัยที่ 10 เท่ากับ 82.69% สำหรับการเลือกตั้งในครั้งนี้ยังไม่มีการประเมินจำนวนผู้ใช้สิทธิ์

ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีไต้หวันย้อนหลัง